مصطفى النوراني الاردبيلي

593

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )

خواص درمانى : له‌شده برگهاى آن بر روى كورك و جوشهاى جلدى جهت درمان آنها اثر داده مىشود . محل رويش : شمال ايران ، منطقه البرز ، كندوان ، دره چالوس در ارتفاعات 2400 مترى كرج ، مغرب ايران ، تفرش و غيره مىرويد . « 1 » * دوسر تعريف : نبات « دوسر » به نبات جو و گندم ماند . گرم است در درجه اول و خشك است در درجه دوم . آماس را در بدايت سخت شدن نرم گرداند و بنشاند و علت چشم را كه او را « غرب » گويند ، سود دارد . « 2 » گياه دوسر در قسمت چاودار بررسى شده است . « 3 » اين گياه برگش به گندم شبيه است ، لكن از ساقه گندم نرمتر است . تخمش دو يا سه پرده دارد . چيزى موى مانند بر آن هست . از تخمش افشره گيرند و نگاه مىدارند كه از خود گياه بهتر است . خواص : گدازنده و خشكاننده است . دمل ، جوش و ورمهايى را كه در حال سخت شدن هستند نرم مىكند و از سفت شدن باز مىدارد . داء الثعلب را شفا دهد ، در چشم داروى غرب است . « 4 »

--> ( 1 ) - گياهان دارويى ، ص 304 . ( 2 ) - صيدنه ، ابو ريحان بيرونى ، قسمت دوم ، ص 858 . ( 3 ) - معارف گياهى ، ج 1 ، ص 339 - 338 . ( 4 ) - قانون ، ج 2 ، ص 121 .